Dag allemaal,
Deze keer wordt het een andere Vogel van Papier, want de nochtans graag gelezen rubriek Wel en wee over de voorbije maanden wordt doorgeschoven naar een volgende editie. Niet dat er over de voorbije maanden niet veel te vertellen is, integendeel. Maar juist door zoveel mooie en intense belevenissen lukt het me niet om vóór eind september alle Tapori-wel-en-wee van de voorbije maanden te ordenen en neer te schrijven. Dat hebben jullie tegoed voor een volgende editie. Zo wordt dit een ietwat bijzondere nieuwsbrief, met gelukkig vooral veel goed nieuws.
Deze zomer beleefden we twee uitzonderlijke gebeurtenissen. Het was vier jaar geleden dat we nog eens met ons ganse gezin samen waren en daar genoten we de tweede helft van juli met volle teugen van.
Mooie liedjes duren jammer genoeg niet lang en eind juli begon iedereen weer uit te vliegen, over de hele wereld.
Ik reisde op 10 augustus naar België en op 30 augustus kwamen Miguel en Ximena, twee collega’s-vrienden van Tapori, aan in Zaventem voor een veertiendaags werkbezoek. Dat werd een voltreffer die alle verwachtingen oversteeg.
Er ging de voorbije maanden ook nog veel tijd en energie naar het zoeken naar oplossingen voor allerlei administratieve moeilijkheden, onder andere rond de fiscale attesten. We zijn heel dankbaar dat de mensen van de Orde van Sint-Jan ons daar nu bij willen helpen. In het kader van die fiscale-attesten kwestie nam ik de voorbije weken ook deel aan enkele vergaderingen met mensen van Kontinenten en van het Wereldhuis in Roeselare. Het doet deugd te zien dat krachten gebundeld worden en dat mensen hun rug rechten om weerwerk te bieden aan maatregelen die van overheidswege zonder veel uitleg opgelegd worden en veel mensen onterecht straffen en aan banden leggen.
Al deze activiteiten werden aaneengelijmd met weerzien van familie en vrienden. Aan tafel bij lekker eten, op ziekenbezoek, tijdens een wandeling, fietstocht, auto- of treinrit werd heel wat wel en wee gedeeld.
Ik hoef niet meer uit te leggen dat ik ondertussen expert geworden ben in het spelen van Tetris, dat spel waar je allerlei blokjes danig in elkaar moet doen passen, zodat er geen enkele ruimte leeg blijft. Nu moeten alle gevoelens en gedachten over de voorbije maanden nog wat bezinken, en daarom is deze nieuwsbrief anders dan gewoonlijk. Voor Kerstmis beloof ik jullie weer een klassieke versie met wel en wee, direct uit Tapori.
Inge
Wetteren, 23 september 2026.
